به گزارش تجارت آسان، علی اکبر الوندیان دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان در پاسخ به سوالی در مورد تأثیر ناترازی برق و گاز در یک سال گذشته بر صنعت سیمان گفت: امسال نسبت به سال گذشته، سهم بیشتری از ناترازی انرژی به صنعت سیمان تحمیل شد.
وی با ذکر مثالی توضیح داد: در خصوص برق، سال گذشته در ساعات پیک فصل تابستان ۶۵۰ مگاوات دریافت می‌کردیم و در ساعات غیرپیک (شب‌ها) نیز محدودیتی نداشتیم. اما امسال نه تنها زمان ناترازی بیشتر شده، بلکه به‌جای آن ۶۵۰ مگاوات، تنها ۴۰۰ مگاوات در ۲۴ ساعت دریافت کردیم و در شب‌ها هم محدود بودیم.
دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان گفت: نتیجه این محدودیت‌ها این شد که کوره‌های ما نسبت به سال گذشته بیشتر متوقف شدند و حدود ۳.۵ میلیون تن کاهش تولید کلینکر نسبت به پارسال داشتیم. وی افزود که اگرچه سال گذشته هم ناترازی وجود داشت، اما این آمار نشان‌دهنده تشدید آن است.
الوندیان تصریح کرد: در حوزه گاز، سال گذشته تقریباً از ۱۵ مهرماه محدود شدیم، اما امسال می‌توان گفت که از ابتدای سال با محدودیت مواجه بودیم و از ۲۸ میلیون مترمکعب گاز مورد نیاز صنعت، حدودا کمتر از ۵ میلیون مترمکعب دریافت می‌کنیم.
وی افزود: نرخ گاز در شهریور ماه سال گذشته 1384 تومان و شهریور ماه سال جاری 4462 تومان به ازای هر مترمکعب اعلام شده است که نشان می دهد در طول یک سال قیمت سوخت برای صنعت سیمان 222 درصد افزایش یافته و به عبارتی بیش از سه برابر شده است .
وی ادامه داد : صنعت سیمان به عنوان سوخت جایگزین، می‌تواند از مازوت استفاده کند، اما مازوت علاوه بر مشکلاتی که در مسیر داریم که قابلیت آلودگی به دلیل دخل و تصرف (سرقت مازوت و اضافه کردن آب )را دارد. هزینه حمل مازوت نیز به ما تحمیل می‌شود؛ به‌طوری‌که متوسط هزینه حمل در کشور بالای ۲,۰۰۰ تومان به ازای هر لیتر است و تمام این هزینه‌ها به قیمت تمام‌شده اضافه می‌شود. در واقع سهم ناترازی امسال حقیقتاً علاوه بر افزایش چشمگیر قیمت انرژی، باعث شده که عدم تولید هم بیشتر از پارسال باشد.

پروژه جدید در صنعت سیمان نداشتیم
الوندیان در پاسخ به این سوال که این محدودیت‌های انرژی صرفاً تولید سیمان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد یا باعث توقف پروژه‌های بازرگانی و توسعه‌ای هم می‌شود؟ گفت: ما پروژه جدیدی نداشتیم و پروژه‌هایی که از سال‌های قبل شروع شده و نیمه‌تمام مانده‌اند، به دلیل قیمت‌گذاری دولتی و سخت‌گیری در کنترل قیمت سیمان، از نظر حجم سرمایه گذاری مزیت اقتصادی خود را از دست داده‌اند.
وی افزود: اکنون هزینه یک خط تولید یک‌میلیون‌تنی بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیون دلار است و یک کارخانه سه تا چهار سال فقط زمان برای نصب و راه‌اندازی نیاز دارد، بنابراین با سودهای فعلی، بازگشت سرمایه هیچ توجیه اقتصادی ندارد.
دبیر انجمن کارفرمایان صنعت سیمان تصریح کرد: در کشورهای مبتنی بر بازار آزاد، قیمت سیمان حدود یک هفتم قیمت فولاد است ، اما در ایران با وجود بورسی شدن سیمان، باز هم نظارت سخت‌گیرانه در چارچوب قواعد وفرمول‌ها مانع از رسیدن سیمان به جایگاه واقعی‌اش شده است.
وی توضیح داد: این امر باعث شده صنعت نتواند در نوسازی کارخانه‌ها قدم بردارد و صنعت به سمت فرسودگی سوق یابد. آنچه در سودآوری صنعت از سال گذشته بازتاب پیدا کرد، به دلیل استفاده از قیمت تاریخی قطعات و مواد اولیه و همچنین صفر شدن استهلاک در اسناد مالی به خاطر قدمت کارخانجات است و اگر کارخانه جات استهلاک را لحاظ کنند و قیمت مواد اولیه و قطعات یدکی را به قیمت‌های روز محاسبه کنند، سودی نخواهند داشت.

پایان بخش اول گفتگو