پذیره‌نویسی صندوق پروژه نیروگاه خورشیدی نور را می‌توان یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های اخیر بازار سرمایه دانست؛ ابزاری که برخلاف صندوق‌های سهامی متعارف، بازده آن در نهایت باید از یک دارایی واقعی و جریان نقد حاصل از تولید و فروش برق تغذیه شود. با این حال، همزمانی ورود نور به بازار سرمایه با کاهش قیمت برق سبز، یک متغیر مهم را وارد محاسبات سرمایه‌گذاران کرده است.

برای نخستین‌بار، انرژی‌های تجدیدپذیر موفق شدند بیش از ۸۰ درصد از تقاضای شبکه اصلی برق استرالیا را تأمین کنند.

با تشدید بحران انرژی ناشی از رشد مراکز داده هوش مصنوعی، بخش خصوصی به دنبال بهره‌گیری از پنل‌های خورشیدی در مدار زمین و انرژی خورشیدی فضایی است.

جمهوری آذربایجان با راه‌اندازی نیروگاه قوبستان، نخستین پروژه خورشیدیِ حاصل از مناقصه ملی خود را با حضور الهام علی‌اف افتتاح کرد.

با نوسان قیمت‌ها در بورس انرژی و افزایش هزینه‌های تجهیزات، صنعت خورشیدی ایران در دوراهی «بلوغ بازار» و «افت جذابیت سرمایه‌گذاری» قرار گرفته است.

شخصیت «بابِ سازنده» پس از ۱۵ سال برای نخستین بار به صفحه تلویزیون بازگشته ؛این بار برای حمایت از هدف بلندپروازانه دست‌یابی به «کربن صفر» (Net Zero)، در یک آگهی تبلیغاتی.

افزایش نرخ بهره در آمریکا فقط در همان «۰.۲۵ درصد» خلاصه نمی‌شود. مسئله اصلی این است که نرخ بهره آمریکا عملاً یکی از قیمت‌های پایه در نظام مالی جهان است. وقتی این نرخ بالا می‌رود و پول گران می شود بازده دارایی‌های دلاری افزایش پیدا می‌کند و تقریباً تمام بازارها مجبور می‌شوند ارزش‌گذاری خود را دوباره تنظیم کنند.

بدون تغییر نگرش ایدئولوژیک و اولویت‌بخشی به معیشت، دستیابی به سهم ۷۰ تا ۸۰ درصدی انرژی‌های تجدیدپذیر تا سال ۱۴۱۰ غیرممکن خواهد بود.

تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه، نوسان قیمت سوخت‌های سنتی و افزایش بی‌سابقه تقاضای برق، شتاب‌گیری توسعه انرژی‌های جایگزین را به اولویتی گریزناپذیر در سراسر جهان بدل کرده است؛ تحولی ساختاری که از نصب‌های رکوردشکن در بریتانیا و آمریکا تا جهش ظرفیت در ترکیه و نوآوری‌های عمیق فناورانه در چین گسترش یافته است.

نصب پنل‌های خورشیدی در بریتانیا رکورد تازه‌ای ثبت کرد. جهش هزینه‌های انرژی پس از آغاز جنگ ایران، محرک اصلی این استقبال کم‌سابقه است.

یک گزارش تخصصی نشان می‌دهد ترکیه با نوسازی نیروگاه‌های بیوگاز و مدیریت پسماند، پتانسیل تولید سالانه 10 میلیارد مترمکعب بیومتان تا سال 2040 را دارد؛ هدفی که می‌تواند علاوه بر کاهش چشمگیر آلایندگی کربنی، وابستگی این کشور به واردات سوخت‌های فسیلی را به‌طور محسوسی تعدیل کند.

بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده برخلاف پروژه‌های عمرانی، با راه‌اندازی سریع خطوط تولید بازگشت تضمین‌شده سرمایه را رقم می‌زند.