رئیس هیأت مدیره سندیکای صنعت برق ایران ضمن تبیین صرفه اقتصادی برق خورشیدی، فقدان برنامه برای زیرساخت‌های ذخیره‌سازی و مدیریت بار را مهم‌ترین تهدید برای سرمایه‌گذاران این حوزه برشمرد.

جنگ، قواعد معمول اقتصاد را تغییر می‌دهد؛ در روزهای بحران، دیگر مسئله اصلی این نیست که یک بنگاه دولتی است یا خصوصی، بلکه سؤال این است که چه میزان از نیاز کشور را می‌تواند در زمان مقرر تأمین کند. بخش سوم پرونده «بخش خصوصی ایران» از همین نقطه به رابطه دولت و بنگاه‌ها در شرایط جنگی می‌پردازد؛ جایی که قیمت و مالکیت تا حدی عقب می‌نشینند و کمیت تولید، تعهد به تأمین و مسئولیت‌پذیری جلو می‌آیند. پرسش اصلی این است: آیا ساختار اقتصادی ایران برای چنین روزهایی، تقسیم کار و تعهد روشنی میان دولت و بخش خصوصی تعریف کرده است؟

به گزارش تجارت آسان؛ توانیر می‌گوید ناترازی برق از ۲۰ هزار مگاوات به ۱۰ هزار مگاوات رسیده؛ عددی که در نگاه اول خبر خوبی برای شبکه برق است. اما سوژه طنز امروز یک سؤال ساده دارد: ناترازی نصف شد؛ حالا فقط مانده بفهمیم نصف دیگر کجا رفته! افزایش تولید؟ مدیریت مصرف؟ تغییر شرایط شبکه؟ یا […]

دولت از یک‌سو نگران فاصله میان تولید و مصرف بنزین، هزینه واردات سوخت و فشار فزاینده آن بر منابع کشور است و از سوی دیگر، مسیر ورود و تردد بخشی از خودروهای خارجی با موتورهای حجیم همچنان باز مانده است. این دو مسیر، یک پرسش مهم را پیش روی سیاست‌گذار می‌گذارد: وقتی مدیریت مصرف به یکی از اولویت‌های اصلی بخش انرژی تبدیل شده، چرا سیاست واردات خودرو هنوز ارتباط روشنی با میزان مصرف سوخت ندارد؟

قیمت ارز امروز 30 شهریور اعلام شد  

آمارهای تازه مرکز آمار ایران نشان می‌دهد وابستگی به نفت، افت تولید را در بهار ۱۴۰۵ به‌طور محسوسی تشدید کرده است، به‌طوری‌که اقتصاد کشور با احتساب نفت ۱۰.۱ درصد و بدون نفت ۴.۶ درصد کوچک شد. محاسبات مبتنی بر این داده‌ها نشان می‌دهد حدود دوسوم کاهش تولید ناخالص داخلی از جزء نفتی ناشی شده است و تصویری روشن از اقتصادی که هنوز نبض رشد آن با تولید و صادرات نفت تنظیم می‌شود و در برابر تکانه‌های این بخش، ضربه‌گیر مؤثری ندارد.

قیمت ارز امروز شنبه 29 شهریور  

دو افزایش نرخ بهره در آمریکا و ژاپن نتوانست مسیر طلا را به‌طور جدی تغییر دهد. مقاومت اونس در محدوده ۴ هزار و ۳۴۹ دلار نشان می‌دهد بازار بیش از آنکه به نرخ‌های اسمی نگاه کند، نگران تورم، بدهی دولت‌ها، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی و آینده دلار است.

بخش خصوصی ایران از حجره‌های بازار تا کارخانه‌های دهه ۴۰، از پیمانکاران بزرگ دوره سازندگی تا بنگاه‌های امروز، راه بلندی آمده است، اما بزرگ‌شدن شرکت‌های خصوصی الزاماً به معنای ساخته‌شدن یک «بخش خصوصی» قدرتمند نیست. حالا پرسش از مالکیت فراتر رفته است: ثروتی که در این بنگاه‌ها ساخته می‌شود، تا چه اندازه در اقتصاد ایران می‌ماند و دوباره به تولید بازمی‌گردد؟ این قسمت از روایت بخش خصوصی، درست از همین نقطه آغاز می‌شود؛ از فاصله میان «خصوصی بودن» و «ماندن برای ساختن».

محدودیت انرژی برای صنایع فقط به معنای چند ساعت قطعی برق یا کاهش مصرف گاز نیست. اثر مهم‌تر ممکن است جایی ظاهر شود که تولیدکننده دیگر نتواند میزان دسترسی خود به مواد اولیه را پیش‌بینی کند و این می شود که نااطمینانی برای صنعت مهلک‌تر از ناترازی است. 

افزایش نرخ بهره در آمریکا فقط در همان «۰.۲۵ درصد» خلاصه نمی‌شود. مسئله اصلی این است که نرخ بهره آمریکا عملاً یکی از قیمت‌های پایه در نظام مالی جهان است. وقتی این نرخ بالا می‌رود و پول گران می شود بازده دارایی‌های دلاری افزایش پیدا می‌کند و تقریباً تمام بازارها مجبور می‌شوند ارزش‌گذاری خود را دوباره تنظیم کنند.