به گزارش تجارت آسان به نقل از یورونیوز، تجربه اردوگاه پناهجویان روهینگیا در تکناف بنگلادش نشان می‌دهد دسترسی به پنل‌های خورشیدی پرتابل توانسته است نیازهای روزمره زیستی نظیر روشنایی شبانه برای آموزش و پخت‌وپز، راه‌اندازی وسایل سرمایشی و شارژ تجهیزات مخابراتی را مستقل از شبکه فرسوده یا ناموجود محلی تامین کند.

این الگوی فنی اکنون در جغرافیای متنوعی از بحران‌ها تکثیر شده است؛ از راه‌اندازی سامانه‌های برق خورشیدی در درمانگاه‌های سل «پزشکان بدون مرز» در حومه کراچی پاکستان گرفته تا استقرار سیستم‌های تصفیه آب خورشیدی سازمان بین‌المللی مهاجرت برای آوارگان جنگی در شهرستان رنک سودان جنوبی و توزیع بسته‌های اضطراری پس از سیل مرگبار نپال با بیش از 1400 کشته.

کارشناسان موسسه محیط‌زیست استکهلم تاکید می‌کنند که در زمان تخریب راه‌های مواصلاتی، جابه‌جایی مداوم خطوط نبرد یا وقوع سیلاب‌های برق‌آسا، سامانه‌های آف‌گرید (خارج از شبکه) بهترین کارایی عملیاتی را دارند.

برخلاف ژنراتورهای دیزلی مرسوم که انتقال سوخت به آنها مستلزم لجستیک پیچیده، پرهزینه و وابسته به نوسانات شدید بازار جهانی نفت است، سامانه‌های فتوولتائیک مستقل عمل کرده و مصون از شوک‌های قیمتی سوخت‌های فسیلی باقی می‌مانند.

علاوه بر این، افت معنادار هزینه ساخت پنل‌ها بر اثر تولید انبوه در سال‌های اخیر، کاربرد آنها را از یک فناوری گران‌قیمت به تجهیزاتی با دسترسی همگانی تبدیل کرده است. از سوی دیگر، طراحی این تجهیزات بر پایه منطق وصل کن و استفاده کن (Plug and Play) توسعه یافته تا بدون نیاز به دانش تخصصی فنی، حتی برای گروه‌های سنی سالخورده در مناطق جنگ‌زده نظیر اوکراین نیز قابل بهره‌برداری فوری باشد.

با این حال، کارایی این کیت‌ها نیازمند ارزیابی فنی و واقع‌بینانه است. در حالی که سازمان‌های بشردوستانه به‌درستی بر مزیت استقرار سریع این فناوری تکیه دارند، مسائلی چون استهلاک باتری‌ها در شرایط اقلیمی خشن، مدیریت پسماندهای الکترونیکی در درازمدت و توان محدود این تجهیزات در مقایسه با مصارف سنگین درمانی و صنعتی، همچنان چالش‌هایی است که اثربخشی پایدار انرژی خورشیدی در مناطق بحران را محک می‌زند.