به گزارش تجارت آسان؛ پذیره‌نویسی صندوق نور با هدف جذب ۵ هزار میلیارد تومان انجام شد. طبق آمار منتشرشده، تنها در روز نخست بیش از ۳.۸۴۱ میلیارد واحد خریداری شد که حدود ۳۸ درصد آن به سرمایه‌گذاران حقیقی و ۶۲ درصد به حقوقی‌ها اختصاص داشت. در همین روز ۸۲ هزار و ۹۰۹ کد حقیقی در پذیره‌نویسی شرکت کردند. در ۱۷ شهریور نیز تمام ظرفیت باقی‌مانده تکمیل شد و بیش از ۸۰ درصد واحدهای باقی‌مانده را حقیقی‌ها خریدند؛ آماری که از منظر بازار سرمایه نشان‌دهنده تقاضای قابل توجه برای نخستین تجربه‌های سرمایه‌گذاری مستقیم در پروژه‌های خورشیدی است.

اما جذابیت اولیه، تنها یک طرف صورت مالی «نور» است. این صندوق مجموعه‌ای از ۱۰۶ نیروگاه خورشیدی با ظرفیت مجموع ۵۰۰ مگاوات را دربرمی‌گیرد. برآورد هزینه کل پروژه حدود ۲۶ همت اعلام شده و هنگام معرفی صندوق، پیشرفت پروژه حدود ۶۱ درصد عنوان شده بود. بنابراین ارزش‌گذاری آینده واحدهای نور بیش از هیجانات کوتاه‌مدت بازار، به سرعت تکمیل نیروگاه‌ها، میزان تولید واقعی و مهم‌تر از همه نرخ فروش برق وابسته خواهد بود.

اینجاست که کاهش قیمت برق سبز اهمیت پیدا می‌کند. قیمت این برق که پیش‌تر به حدود ۶۵۰۰ تومان به ازای هر کیلووات‌ساعت رسیده بود، اکنون طبق داده‌های بازار مشتقه برق سبز در محدوده حدود ۵ هزار تومان قرار گرفته و متوسط هفت‌روزه آن حدود ۴۸۷۴ تومان گزارش شده است.

برای سرمایه‌گذار صندوق نور، این افت قیمت دو پیام دارد. از یک سو نشان می‌دهد نباید درآمد نیروگاه را با نرخ‌های اوج بازار در مدل ارزش‌گذاری تثبیت کرد؛ کاهش نرخ فروش می‌تواند درآمد و نرخ بازده پروژه را تحت فشار قرار دهد. از سوی دیگر، نور یک سرمایه‌گذاری چندساله در دارایی زیرساختی است و قضاوت درباره آن صرفاً براساس نوسان چند هفته‌ای برق سبز نیز می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

بنابراین آزمون واقعی صندوق نور تازه آغاز شده است؛ بازار بعد از پایان هیجان پذیره‌نویسی باید پاسخ دهد برای هر واحد از یک پروژه ۵۰۰ مگاواتی خورشیدی، با فرض برق ارزان‌تر، چه قیمتی حاضر است بپردازد. همین نقطه، مرز میان استقبال از یک ایده جذاب و ارزش‌گذاری یک دارایی مولد خواهد بود.