توسعه شتابان نیروگاه‌های خورشیدی در ایران، توجه سیاست‌گذاران را عمدتاً به تأمین پنل، اینورتر، ارز و زمین معطوف کرده است؛ اما در لایه‌ای کمتر دیده‌شده، بخشی از سرمایه پروژه‌ها و منابع فولادی کشور ممکن است به دلیل نبود الگوی طراحی و استانداردهای بهینه، بیش از نیاز مصرف شود. سید عیسی باستانی، فعال صنعت برق خورشیدی، معتقد است سازه نیروگاه‌ها یکی از حلقه‌های مغفول این صنعت است؛ حلقه‌ای که اگر امروز برای آن چاره‌اندیشی نشود، با افزایش مقیاس توسعه تجدیدپذیرها، هزینه آن هم برای سرمایه‌گذار و هم برای اقتصاد ملی سنگین‌تر خواهد شد. او می‌گوید در شرایطی که سازه یک نیروگاه ۲۰۰ کیلوواتی در نمونه‌های متعارف جهانی می‌تواند حدود پنج تن فولاد مصرف کند، در برخی پروژه‌های داخلی اعدادی تا ۹، ۱۰ و حتی ۱۱ تن دیده می‌شود؛ تفاوتی که به اعتقاد او دیگر صرفاً یک مسئله مهندسی نیست، بلکه باید آن را از زاویه بهره‌وری سرمایه و منابع ملی دید.

مسئله دیگر فقط بسته‌شدن یک آبراه یا حذف چند میلیون بشکه نفت از بازار نیست. اگر اختلال هرمز ادامه پیدا کند، سؤال بازار جهانی انرژی از «نفت چقدر است؟» به «نفت کجاست و آیا می‌توان آن را به‌موقع تحویل داد؟» تغییر خواهد کرد؛ تغییری که می‌تواند از پالایشگاه‌های اروپا تا مزارع کشاورزی و بازار مواد غذایی را تحت تأثیر قرار دهد.

50 لیتر سهمیه جدید شاید صف پمپ‌بنزین را کوتاه کند، اما آیا می‌تواند صورت‌مسئله بنزین ایران را هم تغییر دهد؟ محمد حسینی می‌گوید سیاست تازه کارت سوخت در جنوب شرق کشور می‌تواند در کوتاه‌مدت مصرف و مراجعه به کارت آزاد جایگاه‌ها را مدیریت کند؛ اما هشدار می‌دهد سیاست‌های غیرقیمتی تاریخ مصرف دارند و بدون اصلاح تدریجی اقتصاد بنزین، اثر آنها به مرور فرسوده خواهد شد.

رئیس انجمن انرژی‌های تجدیدپذیر تأکید کرد: ناتوانی در مهار تورم و بدهی سنگین دولت به نیروگاه‌ها، توسعه انرژی‌های پاک را قفل کرده است؛ با این حال دولت می‌تواند با صدور ضمانت‌نامه دولتی (Sovereign Guarantee) و پذیرش خودِ پروژه‌ها به‌عنوان وثیقه، مسیر ورود سرمایه‌های خارجی به این بخش را باز کند.

به گزارش تجارت آسان به نقل از وزارت نیرو، محسن طرزطلب معاون وزیر نیرو و رئیس سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) در نامه‌ به مدیرعامل توانیر، تعرفه تجدیدپذیر قابل اعمال در قبوض برق صنایع مشمول ماده ۱۶ قانون جهش تولید دانش‌بنیان را برای دوره مهرماه سال ۱۴۰۵ اعلام کرد. بر اساس این […]

به گزارش تجارت آسان، آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با تجارت آسان با اشاره به لزوم حرکت اقتصاد کشور و به‌ویژه بخش انرژی به سمت بازارمحوری اظهار کرد: اگر بخواهیم قیمت‌گذاری انرژی بر اساس قیمت تمام‌شده، نیاز بازار و سازوکار عرضه و تقاضا مدیریت شود، این موضوع کاملاً درست است […]

راه‌اندازی یک پروژه انرژی خورشیدی در بزرگ‌ترین معدن مس جمهوری دموکراتیک کنگو، بار دیگر توجه‌ها را به یکی از داغ‌ترین ترندهای جهانی در حوزه سرمایه‌گذاری انرژی‌های تجدیدپذیر جلب کرده است. به گزارش تجارت آسان به نقل از فاینشنال تایمز، شرکت کراس‌باندری (CrossBoundary Energy) عملیات تأمین برق مجتمع معدنی «کاموآ-کاکولا» را از طریق نیروگاهی که ۳۵۷ […]

هادی طالبی، عضو هیئت رئیسه اتاق اصناف ایران پیشنهاد کرد دولت به‌جای ارجاع اصناف به بانک‌ها، مستقیماً تجهیزات خورشیدی را نصب و هزینه آن را طی اقساط ۳۶ تا ۴۸ ماهه دریافت کند.

همزمان با تشدید بحران انرژی و افزایش نگرانی‌ها از پیامدهای اقتصادی تنش‌های ژئوپلیتیک، یک شرکت بریتانیایی از طرح تسهیلات مالی جدیدی برای نصب خانگی پنل‌های خورشیدی رونمایی کرد. به گزارش تجارت آسان به نقل از Energy Voice، این ابتکار به خانوارهای تحت فشار اجازه می‌دهد تا با پرداخت تنها ۲۵ درصد پیش‌پرداخت، هزینه‌های اولیه را […]

در رقابت برای نجات شبکه برق ایران، حالا پشت‌بام خانه‌ها هم به میدان آمده‌اند. دولت با مشوق‌های مختلف به دنبال توسعه نیروگاه‌های خورشیدی کوچک است و همزمان صنایع بزرگ را به سرمایه‌گذاری در انرژی تجدیدپذیر سوق می‌دهد. اما آیا پراکنده کردن هزاران پروژه کوچک، بهترین استفاده از سرمایه و ظرفیت فنی کشور است؟ یک فعال صنعت نیروگاه‌های خورشیدی معتقد است ایران به جای تکرار نسخه اروپا، باید از مزیت بزرگ خود یعنی زمین‌های وسیع بیابانی استفاده کند و مشارکت مردم و صنایع را به سمت نیروگاه‌های بزرگ‌مقیاس هدایت کند.

تجربه اجرای طرح عرضه بنزین با «نرخ چهارم» در استان کرمان، بار دیگر اهمیت ابعاد اقتصادی، اجرایی و اجتماعی سیاست‌گذاری در حوزه سوخت را مورد توجه قرار داد و بحث جدی فضای عمومی داخل کشور شده است. تغییر قیمت یک کالای راهبردی مانند بنزین، صرفاً یک تصمیم اقتصادی نیست و می‌تواند بر الگوی مصرف، رفتار بازار و انتظارات عمومی اثرگذار باشد.

تجربه سه دهه اصلاح قیمت نشان می‌دهد مسئله ناترازی بنزین بیش از آنکه به قیمت مربوط باشد، به خودروهای پرمصرف، سیاست‌گذاری ناکارآمد و انحصار در زنجیره تولید و توزیع بازمی‌گردد.