۲۱ آبان ۱۴۰۵
۲۱ آبان ۱۴۰۵ 
آتش‌سوزی سکوی ۱۴D پارس جنوبی، برداشت روزانه حدود ۱۴ میلیون مترمکعب گاز را متوقف کرد. شرکت نفت و گاز پارس اعلام کرد این افت با افزایش برداشت از سکوهای دیگر جبران شده است. حالا که مصرف گاز با نخستین موج‌های سرما بالا رفته، سؤال این است که همین ظرفیت جایگزین در سردترین روزهای زمستان هم در دسترس خواهد بود؟
به گزارش تجارت آسان؛ شامگاه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، آتش‌سوزی در یکی از سکوهای فاز ۱۴ پارس جنوبی رخ داد. تولید سکو متوقف شد، آتش مهار شد و هر ۱۷ نفر از کارکنان به سلامت به خشکی رسیدند. سپهدار عباس‌زاده، معاون عملیات و پشتیبانی شرکت نفت و گاز پارس، گفت برداشت از سکوهای دیگر جای تولید ازدست‌رفته را گرفت و در مجموع، تولید گاز غنی میدان کاهش نیافت. بر اساس گزارش‌های منتشرشده تا ۲۱ آبان، علت قطعی حادثه و زمان بازگشت سکو به مدار هنوز اعلام نشده بود.
توقف این سکو معادل حدود ۲ درصد از رکورد برداشت روزانه ۷۳۰ میلیون مترمکعبی پارس جنوبی در زمستان گذشته بود. جبران این حجم نشان می‌دهد بهره‌بردار در زمان حادثه برای خروج یک سکو ظرفیت جایگزین داشته است. در مقیاس ملی، تمرکز عرضه همچنان بالاست. پارس جنوبی بیش از ۷۰ درصد گاز کشور را تأمین می‌کند و بخشی از ظرفیت ازدست‌رفته در جنگ هنوز احیا نشده است. به گفته مدیرعامل شرکت ملی گاز، از ۲۳۰ میلیون مترمکعب ظرفیت روزانه ازدست‌رفته، تا ۱۸ آبان به‌طور متوسط ۹۵ میلیون مترمکعب در روز به مدار برگشته بود. در همان مقطع، مصرف گاز کشور طی چند روز حدود ۶۰ میلیون مترمکعب بالا رفت. این افزایش، از نظر حجم، بیش از چهار برابر برداشت روزانه سکوی حادثه‌دیده بود.
گام اول همان کاری است که در این حادثه انجام شد. بهره‌بردار تا جایی که سکوهای دیگر ظرفیت آزاد دارند، برداشت را بالا می‌برد. اثر این اقدام بر گاز تحویلی به شبکه به ظرفیت آزاد پالایشگاه‌ها و خطوط انتقال هم بستگی دارد. اگر توقف یک سکوی هم‌اندازه ۱۴D یک هفته طول بکشد، باید در مجموع حدود ۹۸ میلیون مترمکعب گاز غنی از منابع دیگر جبران شود. این عدد مقیاس توقف را نشان می‌دهد و کسری شبکه پس از جبران را باید بر مبنای گاز فرآورش‌شده محاسبه کرد.
اگر ظرفیت جایگزین کافی نباشد، شرکت ملی گاز می‌تواند برای حفظ فشار شبکه از ذخایر شوریجه و سراجه کمک بگیرد. در شوریجه امسال بیش از ۲ میلیارد مترمکعب گاز ذخیره شده، اما میزان کمک آن در یک روز سرد به نرخ برداشت و امکان انتقال گاز به منطقه دچار افت فشار بستگی دارد. اگر پس از این اقدامات هنوز کسری باقی بماند، کاهش تحویل به صنایع دارای قرارداد قطع‌پذیر و استفاده از سوخت مایع در نیروگاه‌های مجهز، در صورت دسترسی به سوخت، می‌تواند به حفظ گازرسانی خانگی کمک کند. این مرحله بخشی از هزینه کمبود گاز را به تولید صنعتی و تأمین برق منتقل می‌کند.
