به گزارش تجارت آسان، وزارت بازرگانی آمریکا روز جمعه تعرفه‌های سنگینی را بر واردات سلول‌ها و پنل‌های خورشیدی از هند، اندونزی و لائوس نهایی کرد. این وزارتخانه اعلام کرد تولیدکنندگان در این کشورها محصولات خود را با قیمت‌های دامپینگ (غیرواقعی و ارزان‌تر از حد معمول) به ایالات متحده صادر کرده و از یارانه‌های دولتی ناعادلانه بهره‌مند شده‌اند.

این نهاد، حاشیه سود ضددامپینگ (Anti-dumping) را برای تولیدکنندگان هند ۱۲۳.۰۴ درصد، برای اندونزی ۹۴.۳۶ درصد و برای لائوس ۶۵.۴۳ درصد تعیین کرد.

همچنین، وزارت بازرگانی نرخ‌های تعرفه جبرانی (Countervailing Duty) را برای تولیدکنندگان هندی ۱۲۶.۰۹ درصد، برای تولیدکنندگان اندونزی بین ۷۳.۲ تا ۱۷۳.۷ درصد و برای تولیدکنندگان لائوس بین ۸۲.۰۳ تا ۱۵۳.۶۷ درصد اعلام کرد.

این پرونده تجاری توسط ائتلاف برای تولید و تجارت خورشیدی آمریکا متشکل از شرکت‌های First Solar، Hanwha Qcells و Mission Solar Energy که همگی در حوزه انرژی خورشیدی فعالیت دارند، مطرح شد.

تعرفه‌های آمریکا بر قیمت جهانی پنل خورشیدی از کجا شروع شد؟

این پرونده، فصل جدیدی از اختلافات تجاری چندساله بر سر واردات خورشیدی است. ایالات متحده برای نخستین بار در سال ۲۰۱۲ تعرفه‌های ضددامپینگ و ضدسوبسید را بر محصولات خورشیدی چین اعمال کرد که تولیدکنندگان چینی را وادار کرد تولیدات خود را به سایر کشورهای آسیایی منتقل کنند.

اعلام نهایی تعرفه‌های سنگین وزارت بازرگانی آمریکا علیه واردات سلول و پنل خورشیدی از هند، اندونزی و لائوس، نقطه پایانی بر یک سیکل تجاری و سرآغاز فصلی تازه از بی‌ثباتی در بازار جهانی انرژی‌های تجدیدپذیر است.

تجربه بیش از یک دهه سیاست‌گذاری حمایتی در واشنگتن نشان می‌دهد استراتژی مهار تعرفه‌ای نه به خودکفایی پایدار منجر شده و نه زنجیره تأمین را در داخل آمریکا تثبیت کرده، بلکه صرفاً جابه‌جایی جغرافیایی کارخانه‌ها را رقم زده است.

تعرفه‌هایی به نفع پنل های خورشیدی چین

ارزیابی‌های آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) نشان می‌دهد بهای جهانی پنل‌های خورشیدی طی سال‌های اخیر بیش از ۵۰ درصد افت داشته است.

غول‌های تولیدی چین با در اختیار داشتن بیش از ۸۰ درصد زنجیره تأمین، با پدیده مازاد ظرفیت روبه‌رو هستند و برای جبران افت تقاضا، حجم بالایی از محصولات خود را با قیمت‌های رقابتی و حتی زیر قیمت تمام‌شده به سمت بازارهای اروپا، خاورمیانه، آفریقا و آمریکای لاتین سرازیر می‌کنند. بنابراین در مقیاس جهانی، نه‌تنها کمبود کالا و افزایش قیمت رخ نداده، بلکه فشار نزولی بر قیمت‌ها در بازارهای غیرآمریکایی تشدید شده است.

در نقطه مقابل، ساختار تعرفه‌ای آمریکا قیمت‌های داخلی این کشور را از بازار جهانی جدا کرده است. براساس تحلیل‌های pv magazine، سیاست‌هایی نظیر تعرفه‌های سنگین ضددامپینگ و جبرانی (AD/CVD) تا بیش از ۲۰۰ درصد علیه هند، اندونزی و لائوس، در کنار اعمال حداقل قیمت وارداتی (MIP) تحت بند ۲۳۲، هزینه تجهیزات را برای توسعه‌دهندگان آمریکایی به سطحی معادل دو تا سه برابر میانگین جهانی رسانده است. همچنین داده‌های تخصصی رصد زنجیره تأمین Energy Solutions نشان می‌دهد سخت‌گیری‌های قانونی موسوم به UFLPA، پلی‌سیلیکون‌های منطبق با استاندارد بازار آمریکا را با ۳۰ تا ۴۰ درصد رشد قیمتی مواجه کرده است.

این شکاف عمیق، جریان تجارت بین‌الملل را وارد یک بازی فرسایشی تغییر مسیر  کرده است. همان‌طور که مستندات وزارت بازرگانی آمریکا (Trade.gov) تأیید می‌کند، زنجیره تأمین پس از مسدود شدن مسیر چین، ابتدا به جنوب شرق آسیا و سپس به هند و لائوس تغییر مکان داد؛ به‌طوری که صادرات ماژول لائوس ظرف تنها یک سال از چند ده هزار وات به حدود ۲ میلیارد وات جهش یافت. اکنون با بسته شدن این مجاری، تولیدکنندگان در حال انتقال خطوط مونتاژ به کشورهایی نظیر اتیوپی و کنیا هستند.

در جمع‌بندی باید گفت جنگ تجاری آمریکا نه تنها قیمت جهانی پنل را بالا نبرده بلکه سلطه بالادستی چین بر مواد خام خورشیدی را همچنان حفظ کرده است. این تدابیر صرفاً با تحمیل هزینه‌های واسطه‌گری و لجستیک، پروژه‌های تجدیدپذیر داخل آمریکا را گران‌تر و اتصال نیروگاه‌ها به شبکه برق این کشور را کند کرده است.