به گزارش تجارت آسان به نقل از Power-Engineering، ماسک در حال سوق دادن شرکت‌های خود به سمت تولید برق، ساخت تجهیزات خورشیدی و توسعه زیرساخت‌های لازم برای تغذیه صنعتی است که به معنای واقعی کلمه تشنه انرژی است: هوش مصنوعی.
در اواخر ماه اوت، ماسک فاش کرد که تسلا و اسپیس‌ایکس هرکدام دستیابی به ظرفیت تولید سالانه 100 گیگاوات تجهیزات خورشیدی را دنبال می‌کنند؛ هدفی مجموعاً 200 گیگاواتی که کل ظرفیت کنونی تولید پنل در ایالات متحده را ناچیز جلوه می‌دهد.

اما ماسک تأکید کرده است که انرژی خورشیدی نمی‌تواند با سرعتی کافی توسعه یابد تا تقاضای کوتاه‌مدت مراکز داده هوش مصنوعی را تأمین کند.

ماسک در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: گاز طبیعی تا چند سال آینده همچنان برای پشتیبانی و راه‌اندازی اولیه توسعه خورشیدی ضروری خواهد بود.

از همین رو، ظاهراً اسپیس‌ایکس مستقیماً وارد تجارت توربین‌های گازی می‌شود.

به گفته ماسک، محدودیت اصلی برای راه‌اندازی نیروگاه‌های گازی جدید، لزوماً کمبود سوخت یا تقاضا نیست؛ بلکه گلوگاه اصلی، خود توربین‌ها و فرایند ریخته‌گری تخصصی پره‌ها و تیغه‌های درون آن‌ها است.
اسپیس‌ایکس قصد دارد این فرایند را در کارخانه ریخته‌گری اختصاصی خود در تگزاس به‌طور داخلی بومی‌سازی کند.

بر اساس گزارش منابع متعدد، اسپیس‌ایکس حدود 830 هکتار زمین را در نزدیکی کارخانه استارلینک در باستروپِ تگزاس خریده و در حال استخدام نیرو برای سایتی است که وظیفه ساخت پره‌ها و تیغه‌های توربین را بر عهده خواهد داشت. این اقدام در شرایطی رخ می‌دهد که تأمین توربین به کابوسی بزرگ برای توسعه‌دهندگانی تبدیل شده که در رقابتی فشرده برای تأمین برق مراکز داده هستند.

البته هیچ‌یک از این تحرکات به معنای رها کردن انرژی خورشیدی نیست؛ بلکه کاملاً برعکس است. هدف 100 گیگاواتی برای هر شرکت رقمی خارق‌العاده است؛ به گونه‌ای که تحقق حتی بخشی از آن می‌تواند نقشه تولید خورشیدی آمریکا را دگرگون کند. ظرفیت تولید ماژول خورشیدی آمریکا در سال جاری به حدود 66 گیگاوات رسیده و طرح‌های دیگری نیز در دست توسعه است؛ بنابراین، هدف ماسک برای هر یک از شرکت‌ها به‌تنهایی فاصله معناداری با کل ظرفیت فعلی آمریکا دارد.

تسلا تجارب گسترده‌ای در تولید باتری‌ها و سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی در مقیاس صنعتی دارد. این شرکت تنها در سه‌ماهه دوم سال 2026، معادل 13.5 گیگاوات‌ساعت سیستم ذخیره‌سازی نصب کرده که فراتر از کل عملکرد آن در سال 2025 است. با این حال، تولید سالانه 100 گیگاوات تجهیزات خورشیدی چالشی کاملاً متفاوت است.

نشریه pv Magazine برآورد می‌کند که ساخت سلول‌ها و ماژول‌ها در چنین مقیاسی نیازمند حدود 43 میلیون فوت مربع فضای کارخانه‌ای است و خود تأسیسات تولیدی به حدود 1.2 گیگاوات برق برای فعالیت نیاز دارند.

این همان تناقض انرژی ماسک در یک قاب است: ساخت کارخانه‌های غول‌پیکری که مقادیر سرسام‌آوری برق مصرف می‌کنند، هم‌زمان با ساخت نیروگاه‌ها برای سیر کردن اشتهای روزافزون زیرساخت‌های هوش مصنوعی.

در سراسر آمریکا، مراکز داده محرک جهش ناگهانی تقاضای برق هستند و زنجیره تأمین تجهیزات تولید، انتقال، ترانسفورماتورها و توربین‌ها را تحت فشاری بی‌سابقه قرار داده‌اند. این نیاز برای ماسک حیاتی‌تر است؛ چراکه اسپیس‌ایکس، تسلا و xAI همگی

در حال گسترش محاسبات سنگین خود هستند و برنامه‌های تهاجمی ماسک برای هوش مصنوعی به منابع پایدار برق تکیه دارد. نتیجه کار، یک استراتژی انرژی نامتعارف اما منطقی است: ساخت خورشیدی، ساخت ذخیره‌ساز، ساخت توربین گازی و نهایتاً ساخت کارخانه‌هایی که همه این‌ها را تولید کنند.

گاز طبیعی می‌تواند برق پایدار و کنترل‌پذیر (قابل برنامه‌ریزی) فوری را تأمین کند و انرژی خورشیدی و باتری‌ها نیز در بلندمدت مقیاس‌پذیر خواهند بود.

به بیانی دیگر، ماسک علیه گذار انرژی قمار نکرده است؛ او صرفاً واقع‌بینانه شرط بسته که بدون عبور موقت از مسیر انحرافی گاز طبیعی، برق و تجهیزات کافی برای رسیدن به آن مقصد سبز وجود نخواهد داشت.