رئیس اسبق کمیته انرژیهای تجدیدپذیر سندیکای صنعت برق با اشاره به پتانسیل ۳۵۰ گیگاواتساعتی مخازن طبیعی برای ذخیره برق پاک، اعلام کرد فراوانی اراضی بیابانی مانع توسعه خورشیدیهای شناور شده و فاصله عمیق ظرفیت اسمی تا تولید واقعی، هدفگذاریهای دولتی را با چالش جدی روبهرو کرده است.
به گزارش تجارت آسان به نقل از آنا، کریم کبیری، رئیس اسبق کمیته انرژیهای تجدیدپذیر سندیکای صنعت برق ایران درباره امکانپذیری نصب پنلهای خورشیدی بر پهنه سدها و دریاچهها تصریح کرد این فناوری پیچیدگی فنی خاصی ندارد و مطالعات متعددی در کشور برای اجرای آن روی مخازن سدها صورت گرفته است. با این حال، دسترسی آسان به اراضی وسیع و ارزان بیابانی در مجاورت شبکه سراسری برق سبب شده تا احداث مزارع خورشیدی شناور در عمل اولویت اقتصادی نداشته باشد.
وی یادآور شد که نیروگاههای شناور کارکرد دوگانه دارند و علاوه بر تولید توان پاک، از تبخیر سالانه میلیونها مترمکعب آب پشت سدها جلوگیری میکنند؛ مزیتی حیاتی برای اقلیم خشک ایران که زیر سایه مقایسه صرفاً ریالی هزینه احداث با نیروگاههای خاکی نادیده گرفته میشود. کبیری در همین راستا تولید برق از امواج دریا را نیز به علت هزینه سرمایهگذاری سنگین، فاقد مزیت رقابتی در ساختار فعلی اقتصاد انرژی کشور دانست.
این کارشناس ارشد حوزه انرژی با پرداختن به پاشنه آشیل نیروگاههای تجدیدپذیر، یعنی ناپایداری تولید و لزوم ذخیرهسازی برق، دو مسیر مشخص را پیش روی صنعت برق کشور ترسیم کرد: بهرهگیری از باتریهای شیمیایی و سامانههای نوین ذخیرهساز انرژی، یا تبدیل انرژی برق به پتانسیل هیدرولیکی از طریق نیروگاههای تلمبهذخیرهای مانند مدل اجراشده در سد سیاهبیشه.
به گفته او، در ساعات افت بار شبکه، آب با برق مازاد خورشیدی و بادی به ارتفاعات پمپاژ میشود و در زمان اوج تقاضا با رهاسازی از روی توربینها برقرسانی پایدار صورت میگیرد. کبیری از شناسایی پتانسیلی کمنظیر در این بخش خبر داد و افزود: «بر اساس مطالعات جامع داخلی، ظرفیت مخازن طبیعی در ارتفاعات کشور برای ذخیرهسازی انرژی به حدود ۳۵۰ گیگاواتساعت میرسد که رقمی تحولآفرین است؛ اما فعالسازی آن نیازمند برنامهریزی راهبردی وزارت نیرو، ایجاد مخازن جدید و مدیریت روانآبهاست.»
رئیس اسبق کمیته تجدیدپذیرها با نقد روند کند جذب سرمایه و ناتوانی در تحقق اهداف کلان گفت: اگرچه هدف اولیه ساخت ۳۰ هزار مگاوات نیروگاه بود، اما برآوردها حاکی است تا پایان دولت چهاردهم نهایتاً دستیابی به ۱۱ هزار مگاوات میسر شود.
وی با هشدار درباره تمایز بنیادین «ظرفیت اسمی» و «تولید مستمر» خاطرنشان کرد: توان ۱۱ هزار مگاوات تنها سقف نامی تجهیزات است. نیروگاههای خورشیدی با توجه به وابستگی به تابش روزانه و ضرایب بهرهبرداری مشخص (Capacity Factor)، تنها کسری از این رقم را وارد شبکه میکنند. وی تأکید کرد بدون استقرار سامانههای ذخیرهسازی و ارتقای مدیریت شبکه، صرف افزایش نامی ارقام نیروگاهی نمیتواند ناترازی فزاینده انرژی کشور در ساعات پیک شبانه را مهار کند.