راهاندازی یک پروژه انرژی خورشیدی در بزرگترین معدن مس جمهوری دموکراتیک کنگو، بار دیگر توجهها را به یکی از داغترین ترندهای جهانی در حوزه سرمایهگذاری انرژیهای تجدیدپذیر جلب کرده است. به گزارش تجارت آسان به نقل از فاینشنال تایمز، شرکت کراسباندری (CrossBoundary Energy) عملیات تأمین برق مجتمع معدنی «کاموآ-کاکولا» را از طریق نیروگاهی که ۳۵۷ […]
راهاندازی یک پروژه انرژی خورشیدی در بزرگترین معدن مس جمهوری دموکراتیک کنگو، بار دیگر توجهها را به یکی از داغترین ترندهای جهانی در حوزه سرمایهگذاری انرژیهای تجدیدپذیر جلب کرده است.
به گزارش تجارت آسان به نقل از فاینشنال تایمز، شرکت کراسباندری (CrossBoundary Energy) عملیات تأمین برق مجتمع معدنی «کاموآ-کاکولا» را از طریق نیروگاهی که ۳۵۷ هزار پنل خورشیدی را با ۱۸۰ واحد باتری عظیم (به اندازه کانتینرهای حملونقل) ترکیب کرده، آغاز کرده است.
به گفته این شرکت، این نیروگاه قادر است ۳۰ مگاوات برق پایه را برای حداقل ۹۵ درصد از دقایق سال تأمین کند. اگرچه حجم این پروژه در مقایسه با کل نیاز برقی این مجتمع معدنی بزرگ نیست (چیزی بیش از یکدهم کل تقاضا)، اما نمادی از گسترش پروژههای تلفیقی خورشیدی و ذخیرهسازی است.
مدل نیروگاههای هممکان (Co-located) در سالهای اخیر با حمایت دولتهای استانی در چین تقویت شد. این دولتها که نگران هدررفت ظرفیتهای خورشیدی و بادی بودند، قوانینی را وضع کردند که توسعهدهندگان را ملزم به ایجاد یا سفارش ظرفیت ذخیرهسازی در کنار نیروگاههای جدید میکرد. این سیاست منجر به کاهش قیمت باتریها شد و اکنون همین کاهش قیمت، رونق پروژههای تلفیقی خورشید و ذخیرهسازی را در سایر نقاط جهان رقم زده است.
طبق گزارش بلومبرگانایاف، سرمایهگذاری در خارج از چین برای این نوع پروژهها در نیمه اول سال جاری میلادی به ۲۵ میلیارد دلار رسید که نسبت به سال گذشته تقریباً سه برابر شده است.
باتریهای متصل به نیروگاهها، پاسخی منطقی به چالشهای پیشروی اپراتورهای برق و شبکه هستند. در روزهای آفتابی، نیروگاههای خورشیدی میتوانند بسیار بیش از نیاز لحظهای شبکه، برق تولید کنند که منجر به هدررفت در مقیاس بزرگ و در اروپا، باعث بروز قیمتهای منفی و مخرب برق میشود.
نیروگاههای مجهز به باتری در محل، به اپراتورها اجازه میدهند تا انرژی مازاد را ذخیره کرده و در زمانهای اوج نیاز به فروش برسانند.
پیشرفتهای تولیدکنندگان چینی هزینههای باتریهای مقیاس نیروگاهی را بهشدت کاهش داده است. به گفته آژانس بینالمللی انرژیهای تجدیدپذیر (IRENA)، در بسیاری از نقاط جهان، نیروگاههای تلفیقی تجدیدپذیر و ذخیرهسازی اکنون میتوانند برق شبانهروزی را ارزانتر از نیروگاههای سوخت فسیلی تأمین کنند.
این تغییرات اکنون در آمارهای جهانی مشهود است. ایالات متحده با دو برابر شدن سرمایهگذاری به ۱۴.۸ میلیارد دلار در نیمه اول سال، بیشترین رشد را داشته است. همچنین خاورمیانه و آفریقا شاهد رشدی هفتبرابری (به ارزش ۵.۶ میلیارد دلار) بودهاند که عمدتاً ناشی از پروژه عظیم الظفره (Al-Dhafra) شرکت مصدر در ابوظبی است. در این میان، استرالیا با رشد دوبرابری به ۱.۸ میلیارد دلار و اروپا با افزایش ۸۶ درصدی به ۸۰۰ میلیون دلار، مسیر رشد را دنبال میکنند.
با این حال، اینکه آیا این مدل، مدل غالب انرژی سبز در آینده خواهد بود، هنوز قطعی نیست. در چین که آغازگر این روند بود، دولت مرکزی سال گذشته الزامات توسعهدهندگان نیروگاههای تجدیدپذیر برای ساخت یا خرید ظرفیت ذخیرهسازی را پایان داد تا فضای بیشتری برای رقابت میان پروژههای باتریمحور خالص ایجاد شود؛ طرحی که به نظر میرسد موفق بوده است.
این اقدامات بخشی از برنامه دولتی چین برای دوبرابر کردن ظرفیت برق ذخیرهسازی انرژی نوین (عمدتاً باتریها) تا رسیدن به ۳۰۰ گیگاوات تا سال ۲۰۳۰ است تا از تغییر جهت این کشور به سمت تولید انرژیهای تجدیدپذیر پشتیبانی شود. در هر صورت و با هر شکلی، رونق جهانی در استقرار باتریهای بزرگ همچنان رو به گسترش خواهد بود.