به گزارش تجارت آسان، ماشالله شاهرودی، فعال صنعت نفت و کارشناس حوزه انرژی، در گفتگو با تجارت آسان پیرامون ارزیابی وضعیت بازسازی صنایع پس از جنگ اظهار داشت: حملاتی که صورت گرفت بسیار دقیق و حساب‌شده بود؛ به گونه‌ای که دقیقاً نقاط حساس زنجیره تأمین صنایع هدف قرار گرفت.

وی گفت: با توجه به توان بالای بخش تعمیر و نگهداری، بسیاری از این موارد بلافاصله تعویض یا با راه‌حل‌های موقتی برای بازگشت سریع خطوط به چرخه تولید اجرا شد.

این فعال صنعت نفت افزود: در مواردی که آسیب‌ها بنیادی‌تر بود، سیاست اغلب کارفرمایان بزرگ عقد قرارداد مجدد با سازندگان و پیمانکاران اولیه همان واحدها بود؛ چراکه این مجموعه‌ها تاریخچه فنی، نقشه‌ها و کادر مسلط به جزئیات اجرایی اولیه را در اختیار دارند و کار بازسازی را کلید زده‌اند.

شاهرودی تصریح کرد: مسائل فنی در بیشتر بخش‌ها قابل حل بوده و گره اصلی کار تنها در دو محور “تأمین مالی” و “تأمین تجهیزات” خلاصه می‌شود.

وی در تشریح معضل تأمین مالی گفت: کارفرمایان این صنایع به‌ویژه در بخش نفت و گاز، تحت تأثیر تبعات جنگ با چالش جدی فروش مواجه شدند و به دلیل قطع ورودی‌ مالی درآمد نقدی نداشتند، در حالی که هزینه‌های جاری آن‌ها بسیار سنگین است.

این کارشناس افزود: اصلاح آسیب‌ها ماهیتی مشابه یک سرمایه‌گذاری جدید یا ایجاد یک بخش تازه دارد و مستلزم نقدینگی بالاست؛ در نتیجه کارفرمایان به دلیل نبود ورودی‌های نقدی برای تأمین آن در تنگنا قرار گرفتند.

شاهرودی با مقایسه ماهیت صنایع تولیدی با بخش‌های عمرانی گفت: به عنوان نمونه در صنعت فولاد، شرکت‌ها از محل تولید جاری تعهدات فروش گذشته و درآمدهای روتین خود را پوشش می‌دهند، اما با توقف خط، درآمدی برای تأمین هزینه‌های جاری و سپس سرمایه‌گذاری مجدد باقی نمی‌ماند.

وی تصریح کرد: نکته اساسی این است که بر خلاف پروژه‌هایی مانند احداث جاده که پس از خرابی درآمد مستقیمی ایجاد نمی‌کنند، بازسازی واحدهایی نظیر فولاد به محض راه‌اندازی محصول و درآمد تولید می‌کند؛ بنابراین می‌توان بازگشت کامل اصل و سود مالی را از محل تولید نهایی تضمین کرد.

تجهیزات مورد نیاز بازسازی صنایع در دسترس است

این کارشناس انرژی در پاسخ به سؤالی پیرامون موانع واردات و محاصره احتمالی گفت: بخش عمده تجهیزات مورد نیاز این صنایع بدون نیاز به شناورهای سنگین و از طریق زمینی قابل تأمین است.

شاهرودی افزود: اقلام فوق‌سنگین (Heavy Lift) نظیر تجهیزات بزرگ کلدباکس چنانچه نیازمند واردات باشند، به زمان طولانی و حمل دریایی احتیاج دارند، اما خوشبختانه قطعات فوق‌سنگینی که امکان ساخت داخل نداشته باشند در میان این آسیب‌ها وجود نداشته است. مواردی هم که سنگین بودند در داخل کشور قابل ساخت هستند، هرچند این فرآیند زمان‌بر است.

وی خاطرنشان کرد: سایر تجهیزات به راحتی از طریق تریلی یا قطار از مسیر چین، آسیای شرقی و هند، یا از مسیر جاده‌ای سنتی اروپا وارد کشور می‌شوند؛ علاوه بر آن، خط دریایی بندر مرسین و همچنین مسیر دریای خزر و روسیه برای محموله‌های متوسط به عنوان راه‌حل‌های فعال در دسترس است و در حوزه واردات بحران اساسی وجود ندارد.

این فعال صنعت نفت پیرامون راهکارهای مصون‌سازی صنایع در برابر تهدیدات آتی گفت: موضوع پدافند غیرعامل که در پروژه‌های یک دهه اخیر توجه بیشتری به آن شده، از اهمیت راهبردی برخوردار است و اجرای علمی آن می‌تواند تا حدی بازدارنده باشد.

راهکار پیشگیرانه چیست؟
شاهرودی در پایان تأکید کرد: سامانه‌های پدافند غیرعامل طبق محاسبات و تجارب فنی تنها بین ۶۰ تا ۷۰ درصد قادر به مهار خسارات هستند و پیشگیری کامل از خرابی‌های موشکی در بستر جنگ ناممکن است؛ از این رو بهترین و اصولی‌ترین راهکار پیشگیرانه، جلوگیری از وقوع خود جنگ است.