اختلال در یکی از مهمترین گلوگاههای انرژی جهان، برای گلوگاهی دیگر به فرصت تبدیل شده است. همزمان با کاهش تردد کشتیها در تنگه هرمز، کانال سوئز پس از بیش از دو سال رکود ناشی از ناامنی دریای سرخ، نشانههای جدی بازگشت را نشان میدهد. به گزارش تجارت آسان؛ دادههای منتشرشده در نشریه the edge malaysiaماه […]
اختلال در یکی از مهمترین گلوگاههای انرژی جهان، برای گلوگاهی دیگر به فرصت تبدیل شده است. همزمان با کاهش تردد کشتیها در تنگه هرمز، کانال سوئز پس از بیش از دو سال رکود ناشی از ناامنی دریای سرخ، نشانههای جدی بازگشت را نشان میدهد.
به گزارش تجارت آسان؛ دادههای منتشرشده در نشریه the edge malaysiaماه گذشته میلادی حاکی از آن است که ۱٬۳۴۰ کشتی از کانال سوئز عبور کردهاند که ۲۷ درصد بیشتر از سال قبل است و از این تعداد ۵۲۶ فروند نفتکش بودهاند. درآمد کانال نیز به حدود ۵۰۵ میلیون دلار رسیده که بالاترین درآمد ماهانه از دسامبر ۲۰۲۳ و طبق گزارش تازه بلومبرگ، ۴۲ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته.
اما مهم ترین دلیل لین رشد تردد و درآمد کانال سوئز، جنگ خلیج فارس و بسته بودن تنگه هرمز است. به گزارش روئیترز بحران هرمز بخشی از صادرکنندگان خلیج فارس، بهویژه عربستان، را وادار کرده است نفت را از مسیرهای جایگزین به دریای سرخ منتقل کنند. بخشی از نفت عربستان از بندر ینبع صادر میشود و با تشدید تهدیدها در بابالمندب، بعضی نفتکشها به جای حرکت به سمت جنوب، مسیر شمال و کانال سوئز را انتخاب میکنند.
از این رو تحلیلگران معتقدند که نکته مهمتر اما فراتر از درآمد مصر است. تحولات اخیر نشان میدهد هرمز، بابالمندب و سوئز سه حلقه یک زنجیرهاند؛ فشار بر هرکدام میتواند مسیر نفتکشها، هزینه حمل و حتی اهمیت اقتصادی دیگری را تغییر دهد.
سوئز فعلاً از بحران هرمز منتفع شده است اما همین رونق یک نقطه ضعف دارد که اگر ناامنی بابالمندب دوباره تشدید شود، مسیری که امروز جایگزین هرمز شده، خود میتواند به گلوگاه بعدی تجارت جهانی انرژی تبدیل شود.