دولت با هدایت یارانههای سنگین برق به سمت تأمین ۵۰ درصدی هزینههای تجهیز ساختمانها، میتواند ضمن کاهش بار شبکه در ساعات پیک، مدل موفقی از مشارکت عمومی را در توسعه برق پاک پیادهسازی کند.
به گزارش تجارت آسان، مجید مجیدی، کارشناس فروش یکی از شرکتهای تولید کننده باتری و ذخیرهسازی برق در پاسخ به پرسشی در مورد جذب سرمایه در حوزه تجدیدپذیرها اظهار کرد: مشکل جذب سرمایه صددرصد وجود دارد. با توجه به قیمتهای کنونی، اگر کسی بخواهد به صورت شخصی برای نصب صفحات خورشیدی اقدام کند، هزینه بسیار زیادی خواهد داشت.
وی که در حاشیه نمایشگاه الکامپ با تجارت آسان گفتگو میکرد، ادامه داد: به نظر من دولت با دید بلندمدت میتواند در این زمینه مداخله کند. اکنون دولت سوبسید سنگینی برای برق پرداخت میکند؛ اگر دولت یک هزینه اولیه سرمایهگذاری انجام دهد تا هر ساختمانی سیستم خورشیدی و انرژی ذخیرهساز خاص خودش را داشته باشد، شاید در کوتاهمدت برای دولت هزینه در بر داشته باشد، اما در بلندمدت و با توجه به شرایط فعلی، کمک شایانی به شبکه برق کشور خواهد کرد.
مجیدی درباره راهکارهای تشویق سرمایهگذاران خصوصی به سرمایهگذاری در حوزه انرژیهای نوین و باتریهای ذخیرهساز گفت: به طور حتم نیاز است که دولت وارد این حوزه شود. با توجه به هزینه اولیه بالای صفحات خورشیدی و باتریهای ذخیرهساز، صرفهجویی اقتصادی برای شرکت یا محلی که نیاز صددرصدی و قطعی ندارد، الزام ایجاد نمیکند که به سمت انرژیهای نو برود.
وی ادامه داد: در حال حاضر فقط در جاهایی که هزینه قطعی برق برای آنها سنگین تمام میشود، افراد به سمت این سیستمها میروند. ساختمانهای داخل شهر نیز به خاطر هزینه اولیه این کار را انجام نمیدهند. دولت باید ترغیب کند و یارانه مناسب به این موضوع اختصاص دهد. در این صورت قطعیهای برقی که در حال حاضر وجود دارد، بسیار کاهش پیدا میکند.
مجیدی در پاسخ به این پرسش که ایران با توجه به برخورداری از روزهای آفتابی فراوان، چرا نتوانسته در توسعه انرژیهای تجدیدپذیر موفق عمل کند، گفت: همان هزینه سرمایهگذاری اولیه بسیار تأثیرگذار است. وقتی هزینه اولیه خیلی بالاست، افراد کمتری به این سمت کشیده میشوند و وارد این حوزه میشوند تا در بلندمدت به بازگشت سرمایه و سود برسند.
این کارشناس حوزه تجدیدپذیرها درباره مهمترین مشکل در مسیر توسعه تجدیدپذیرها و پیشنهاد خود برای حل آن نیز گفت: باز هم تأکید میکنم که نیاز است دولت خود به عنوان مشوق حضور داشته باشد. یارانهای که دولت برای برق مصرفی مردم میدهد، میتوان به عنوان سرمایهگذاری اولیه تخصیص داد.
وی افزود: برای مثال، دولت میتواند هزینه تأمین صفحات خورشیدی و باتریها را به صورت ۵۰-۵۰ با مردم مشارکت کند تا این تجهیزات روی خانهها نصب شود. در این صورت، انرژی در طول روز در باتری ذخیره شده و در زمانهای پیک مصرف، مثلاً ساعت ۱۰ یا ۱۲ شب، از آن استفاده میشود.
مجیدی در پایان تأکید کرد: مردم به تنهایی و صددرصد نمیتوانند سرمایهگذار این طرح باشند. شهرداریها نیز میتوانند قوانینی وضع کنند که ساختمانهای در حال ساخت ملزم به انجام این کار شوند؛ اما چون هزینه این کار بالاست، دولت حتماً باید وسط بیاید تا این اتفاق رقم بخورد.