کمبود منابع ارزی، اولویت‌بندی در تخصیص ارز را به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تبدیل کرده است؛ اما مسئله اصلی، کمبود ارز نیست، بلکه شیوه دسته‌بندی و تعریف اولویت‌هاست. در شرایطی که خودروهای تجاری، ماشین‌آلات حمل‌ونقل و خدمات هوانوردی نقش مستقیمی در تداوم تولید، اجرای پروژه‌های عمرانی و حفظ زنجیره تأمین کشور دارند، قرار گرفتن آنها در کنار مصارفی که ماهیت مصرفی یا لوکس دارند، موجب شده بخش‌های راهبردی اقتصاد نیز قربانی محدودیت‌های ارزی شوند.